Brama Floriańska w Krakowie

Brama Floriańska to jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków znajdujących się na krakowskim Starym Mieście. Należy do ona do niewielkiego fragmentu dawnych murów miejskich, które zachowały się do naszych czasów. Kraków opleciono grubymi fortyfikacjami w XIII i XIV wieku, o samej Bramie Floriańskiej pierwszy raz zapiski wspominają w 1307 roku.

Brama ta była najważniejszą spośród tych, które znajdowały się niegdyś w Krakowie. To tam rozpoczynała się Droga Królewska, reprezentatywny trakt, który wiódł na Wawel, a który pokonali wszyscy dostojni goście odwiedzający stolicę dawnego Królestwa Polskiego.

Pod koniec XV wieku Brama Floriańska została dodatkowo połączona szyją z Barbakanem; a więc budynkiem fortyfikacyjnym, za którego sprawą Kraków od strony Kleparza był praktycznie nie do zdobycia. Boleśnie przekonali się o tym chociażby Szwedzi podczas potopu.

Na początku XIX wieku Austriacy zamierzali zburzyć całość murów miejskich oplatających krakowską Starówkę. Dzięki staraniom Feliksa Radwańskiego udało się ocalić część murów obejmującą Bramę Floriańską oraz pobliski Barbakan, rozebrano jedynie szyjkę między nimi. Dzięki temu do dzisiaj potomni mogą na żywo zobaczyć w jaki sposób broniono się przed najazdami w okresie średniowiecza oraz wczesnej nowożytności.

Architektura Bramy Floriańskiej

Brama Floriańska mierzy 34,5 metra, zbudowana jest w większości z kamienia. Gołym okiem widoczna jest gotycka nadbudówka oraz barokowe zwieńczenie z 1660 roku. Od strony plant na murach bramy umieszczona jest od XIX wieku płaskorzeźba przedstawiająca piastowskiego orła według projektu Jana Matejki. Od strony ulicy Floriańskiej bramę zdobi natomiast figura patrona bramy – św. Floriana pochodząca z XVIII wieku.

Brama Floriańska udostępniona jest zwiedzających w ramach trasy obronności obejmującej także pobliskie baszty oraz Barbakan. Podziwiać można widok na ulicę Floriańską z kamiennego balkonu ponad otworem wejściowym. Do zwiedzania udostępniono również kaplicę rodową Czartoryskich, która znajduje się w pomieszczeniu w środku budowli. Została ona urządzona w tym miejscu w roku 1882. Wykorzystywana była ona przez członków możnej rodziny do codziennych modlitw.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *